TRZASKI EP + SZEPTY EP, (2008)

marcur

(2009-12-08 12:41:26)

Głosów:

Cóż można dodać po wnikliwych recenzjach napisanych wcześniej ..... Coś od serca : ?
Kiedy usłyszałem pierwsze takty "Algorytmu lotu" zamarłem. (Nadmieniam, że jestem posiadaczem CD z nr 99 :) ) A zamarłem usłyszawszy "rozedrganą" gitarę (wybaczcie niefachowe określenie). Takie dźwięki jakie wydają Powieki są bliskie memu sercu. Odnajduję w nich The Cure. Tego chyba ukryć się nie da, i sami wykonawcy takiego zamiaru nie mają.( Algorytm - delikatność i głębia Desintegration, "Nas" - wejścia rodem z The Head On ...) "Wtorek" jest rewelacyjny, Ogólnie praca gitary basowej jest znakomita. Nie jestem koneserem, odbieram muzykę sercem i duszą, a bas powoduje drganie duszy i wprowadza w trans :)
Podoba mi się. Uwielbiam otwarte przestrzenie. Ta muzyka maluje krajobrazy. Delikatny bas, (Kraina ośmiu nurków) puste przestrzenie pomiędzy dźwiękami. Ta muzyka nie jest nachalna, nie atakuje nas, pozwala słuchać. Jeszcze nasuwa się porównanie do KDZKPW (Kombajn) , ale kombajn jest ostrzejszy, i w warstwie tekstowej i muzycznie, bardziej agresywny, "Powieki" są bardziej refleksyjne. Wsłuchajmy się więc w "Trzaski" i pomóżmy im wydać płytę.

TRZASKI EP + SZEPTY EP, (2008)

zerodead

(2008-09-27 17:24:26)

Głosów:

będę pisał krótko, agresywnie i na dodatek pod prąd.

nie podoba mi się.

w zalewie alternatywy ja coraz mocniej zastnawiam się w stosunku do czego ta alternatywa? to tylko łatka, wiadomo. ważniejsze jest to co prezentuje sobą muzyka. a ta - żeby było bardziej kontrowersyjnie - to zwykłe postrokowo-pseudoalternatywne smęcenie. czasem można potupać nogą - dla festiwalowej młodzieży może się nada, ale gdzieś to już słyszałem. zresztą, po samej nazwie nie spodziewałem się niczego innego (uwielbiam oceniać książki po okładkach) - powieki, muchy, pustki, ...tak. przypomniałem sobie dlaczego nie słucham tej dziwnej "alternatywnej" audycji w trójce i dlaczego nie lubię "alternatywnej" młodzieży bawiącej się przy takiej muzyce.

pozdrawiam serdecznie.
Michał

TRZASKI EP + SZEPTY EP, (2008)

mirekp49

(2008-08-23 19:40:11)

Głosów:

We "wtorek"kupiłem "tosty"iwyruszyłem w magiczną podróż."Algorytm lotu" prowadził mnie przez "Krainę nurków" do "Lata nad grenlandią", a wszystko to jakby było o"nas".- Niesamowita psychodelia połączona z pełnym relaksem. Nic dodać nic, nic ująć, po prostu pełna perfekcja!

TRZASKI EP + SZEPTY EP, (2008)

hasziszijjun

(2008-09-08 21:27:45)

Głosów:

Powieki powstały w Stolicy, zaczęły otwierać się niecałe trzy lata temu. Tworzą je Piotr Cudnok, Maciej Zych i Michał Zych. Ich pierwsza, promocyjna EP-ka pt „Trzaski” nagrywana była od listopada 2007, powstała w trzy miesiące. Chłopaki wydali ją własnymi siłami i w taki sam sposób dostarczają do słuchaczy.

Całość podzielona została na sześć, stylistycznie zbliżonych utworów: „Algorytm Lotu”, „Lato Na Grenlandii”, „Kraina Ośmiu Nurków”, „Nas”, „Tosty” i „Wtorek”. „Trzaski” od pierwszych sekund wsiąkają do uszu jak w gąbkę, muzyka rozmywa się i... raz mamy wrażenie, że jesteśmy bardzo daleko, później broczymy w niej zanurzeni po szyję, uszy, czubek głowy. Efekt nadrealności warszawskie trio osiągnęło przede wszystkim dzięki specyficznej teksturze gitar, która wędruje od post-rockowego „plumkania” do shoegazeowej ściany, wypełnia przestrzeń różnymi płaszczyznami. Wokale wynurzają się nieśmiało, przeważnie są lekko tłumione, co wymaga od odbiorcy skupienia. Sekcja rytmiczna prowadzi słuchacza mniej więcej tak, jak ślepy prowadziłby kulawego - co jest niewątpliwie zaletą, gdyż „słuchowe potknięcia”, to element psychodelicznej trasy, którą słuchacz ma do przebycia. Lirycznie, też jest nieźle, jeśli chodzi o polską scenę muzyczną, to niewątpliwie Powieki kojarzą mi się [nie tylko od strony tekstowej] z Kombajnem do zbierania kur po wioskach, z łódzkim Psychocukrem, może jeszcze trochę z Organizmem lub kielecką formacją Bruno Schulz, czyli... surrealistyczna żonglerka słowem, zabawa w różnorakie skojarzenia, emocjonalne przejażdżki, echa odniesień i głębokie metafory, które można interpretować w różnoraki sposób... zostajemy wprowadzeni w trans, niemal śpiączkę lub hipnozę, po chwili czujemy tafle zimnej wody, ocknięcie i koniec albumu, który zaczynamy słuchać od początku. Podsumowując: muzyka, którą częstują nas Powieki zbliżona jest do matematycznej funkcji, której argumenty raz chaotycznie rosną, raz maleją, a całości nie umiemy opisać żadnym wzorem. Nie ukrywam, że jestem fanem kapel, które przed chwilą wymieniłem... słuchając „Trzasków” poczułem się jak u siebie, dlatego serdecznie polecam zapoznanie się z tym wydawnictwem, a muzykom życzę udanych koncertów i dotarcia do jak największej grupy odbiorców. Pozdrawiam, Kamil Szkup.

wtorek (04:37), TRZASKI EP + SZEPTY EP, (2008)

ivan

(2008-09-08 22:05:55)

Głosów:

Jakby każdy "Wtorek" taki był... tydzień byłby piękniejszy :D

TRZASKI EP + SZEPTY EP, (2008)

konfident

(2008-09-09 15:24:44)

Głosów:

Trzaski... Słuch niegodny odpowiedniego traktowania, wiec cos trzaskliwego zaaplikować zechciałem, liczac najmniejszą linią oporu, dotarłem do ep"trzaski". Bliskoznacznie z uczami, od narządu wzroku, powieki, wiec wszystko sie zgadzało, jazgot dla słuchu...


'Algorytm lotu'.
Otwarcie rozwiało wszelkie złudzenia :), trzaski były otwiera kawał instrumentalny. Przestrzenne poczucie towarzyszy nieustannie podczas jego wchłaniania, tytuł więc trafny. Porządne rzemiosło muzyczne, połączone z jej poetyckoscią. Zapowiadało się więc znakomicie... Wszystko mógł zepsuć wokalista, bo to okazac mógł sie chwyt marketingowy ;], ukrywanie jego głosu na początek, czyżby był on aż tak odstraszający?... Wszysstko rozjaśniło sie w

'Lato na grenlandi'
Wokal okazał się nie odrzucac, słuch nie został oblany wymiotami, całkiem znośnie,... Lecz... nie rozumiem niemal nic... Z powodu jakości brzemienia... Stąd niewielkie możliwości interpretacyjne... Nadal muzycznie nie odbiega od zaawansowanego poziomu narzuconego w pierwszym kawałku. Przestrzeń ciągle odczuwalna, w końcu to Grenlandia :). A tekstowo? melancholia, tesknota za wczorajszym dniem 'nigdy nie bedzie juz tej samej wiosny.."

'kraina ośmiu nurków'
Intrygujące pojekiwania nieznanych mi instrumentów na wstęp. Kojące fantazyjne fale dzwiękowe... Zdecydowanie zbyt głośne fale wydobywające się z instrumentów w stosunku do wokalisty... Znów wysilam sie by dociec co on przekazać pragnie... W większości bezskutecznie... Kwestii wielu nie ma poresztą :)

Nie kontunuowałem słuchowiska, z powodów matematycznych :)

Tak więc, muzycznie niemal nienagannie, beztroskie wsłuchiwanie się w barwne, horyzontalne rytmy niosło ze soba ocean przyjemnosci i odprężęnia. Tekstowo bez oceny. Sądze że zamysł twórców taki, by wokalista dopełniam swoją barwą piękno muzycznego kunsztu... Schodzi on na plan odleglejszy. Ocean zazwyżaj jest wzbużony. Niepokój podczas słuchania również sie pojawia, ezoteryka wymowna... Warte polecenia, niech ocean zalewa wasze progi. Ja póki co stawiam wały przeciwpowodziowe, bo nauka pogania :)